Korzystanie ze strony oznacza zgodę na
wykorzystywanie plików cookie, niektóre mogą być już zapisane w przeglądarce. Więcej informacji można znaleźć w regulaminie oraz polityce prywatności.
a
a
a

Zaburzenia odżywiania wśród najmłodszych.

Już około 15-30% rodziców zaniepokojonych jest odżywianiem swoich dzieci. Na szczęście w większości przypadków są to obawy nieuzasadnione. Dzieci tak jak dorośli mają swoje preferencje smakowe oraz etapy kiedy potrzebują więcej, lub mniej pożywienia.

Im więcej smaków i potraw pozna nasze dziecko do ok. 2 roku życia tym bardziej otwarte będzie na nowe doznania smakowe w późniejszych latach.

Niestety wśród niegroźnych i przejściowych „buntów jedzeniowych” znajdują się rzeczywiste zaburzenia odżywiania, które nieleczone prowadzą do wielu problemów zdrowotnych.

Do najczęściej spotykanych należą:
• Selektywne zaburzenie odżywiania (Selective Eating Disorder – SED) – związane jest z przyjmowaniem tylko określonego rodzaju pokarmu (rzadziej dwóch – trzech rodzajów), istotą tego zaburzenia jest odczuwanie silnej niechęci wobec jedzenia lub lęk przed jedzeniem. Spowodowane jest często traumatycznym wydarzeniem, zakrztuszeniem, zadławieniem, intubacją, silnym bólem gardła, wymiotami. Spotykane jest również u dzieci autystycznych, których percepcja dotykowa, wzrokowa, węchowa jest zaburzona.
• Pica (łaknienie spaczone) objawia się przymusem spożywania specyficznych produktów takich jak ziemia, kreda,tynk, krochmal, lód, rdza, klej.
• Ruminacja (przeżuwanie) – najczęściej występuje u niemowląt, polega na ponownym przemieszczeniu połkniętej już treści pokarmowej do jamy ustnej i ponownym przeżuwaniu
• Anoreksja dziecięca – niemowlęca – u jej podłoża nie leży chęć bycia szczuplejszym ( tego tego tupu zaburzenia pojawiają się niestety również u coraz młodszych dzieci, nawet 9-letnich) lecz zaburzone relacje z opiekunem
• Bulimia – niekontrolowane, gwałtowne napady głodu, powodujące poczucie winy i prowokowanie wymiotów

Wszystkie z tych zaburzeń wymagają jak najszybszej interwencji lekarskiej ponieważ prowadzą do poważnych niedoborów składników odżywczych i mogą doprowadzić do sytuacji zagrożenia życia. Każde niepokojące rodziców zachowanie lub zmiany w dotychczasowym zachowaniu dziecka powinny zostać skonsultowane z lekarzem pediatrą. Niezwykle ważna jest również regularna obserwacja rozwoju dziecka - pomiar wagi, wzrostu. Często w ten sposób można wykryć pierwsze niepokojące oznaki głębszego problemu.

Wróć do bazy artykułów

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu oraz polityki prywatności

Opinie wyrażone w serwisie lekarze w regionie są właśnością ich autorów.

Ta strona wykorzystuje pliki cookie zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki oraz naszego regulaminu oraz polityki prywatności.